Sihirli yazılar...

Kızımdan Mektup...

Fri, 16 Oct 2009 18:11:00 +0300

Hayatın tohumu olmalı varlığın,
yepyeni bir hayat vadeden bir varlık.
Tutunulacak dal, sığınılacak kucak, sonuna dek koruyacak bir yürek.
Bu güne dek vazgeçilmemiş, vazgeçilmeyen ve vazgeçilmeyecek,
hiçbir gün hiçbir yerde yüzün yere eğdirilmeyecek.
Onca mesafe içinde bir adım kadar yakın gönülde hissedilen
muhteşem bir babasın.

İYİ Kİ DOĞDUN BABA.BİRLİKTE NİCE MUTLU SENELERE...

KIZIN İLGÜN

Teşekkür ederim kızım!...

Yeni bir bayram sabahı...

Mon, 21 Sep 2009 13:20:00 +0300

Yeni bir bayram sabahı…

Gönlümüzde yine o buruk heyecan…

Koca bir yılın, sıcağı, soğuğu, stresi, yorgunluğu, velhasılı tüm keşmekeşine cesurca göğüs germesini biliyoruz da, bayram sabahının mahzunluğu karşında boynumuz nasıl da bükülüveriyor, nasıl da yangınlar düşüyor yüreğimize, nasıl da yaşarıyor bakışlarımız, nasıl da özlemler çörekleniyor düşüncelerimize, nasıl da geçmişin tebessümlerine sığınıveriyoruz.

5 Eylül

Sun, 06 Sep 2009 21:42:00 +0300

Sevimsiz bir gün oldu 5 Eylül…
Oysa hüzün mevsiminin, şiir mevsiminin, duygu mevsiminin, Sonbahar’ın başlangıcıydı…
Eskiden bu günlerde, kelemi ele alır, sessiz bir köşeye çekilir, duygularımızın yoğun sağanakları altında önce sırılsıklam ıslanır, sonra da içimizdeki ateşi, içimizdeki acıyı, içimizdeki sevdayı, içimizdeki yaşama evincini, insan sevincini yazardık.
Şimdi ise,
hayatın realitesi esir almış bizi.

Güneydoğuda Öğretmen Olmak

Tue, 01 Sep 2009 22:46:00 +0300

       Bir serin yel koptu geldi karşı çorak tepelerden, mavi bakışlarına sarıp sarmaladı uzun, ince saçlarını, yorgun düşünceler gezindi efkarlı yutkunuşlarının arında ve ince bir tebessüm nihayeti oldu dalıp gittiği hayallerin.
     ‘’Bisküvi yer misiniz öğretmenim?’’ diye seslendi bir ince, bir sevimli ses…
     Yavaşça sesin geldiği yöne çevirdi bakışlarını. Güneş yanığı teni, kömür karası gözleri, hoş bir gülümsemeyi konuk etmiş çocuk dudakları ile, öğretmenine duyduğu saygı, sevgi ve hayranlık her halinden belli olan bir öğrencisi durmaktaydı karşısında, minik avuçlarına sıkıştırdığı bir bisküvi uzatmaktaydı heyecanla. Belli ki öğretmenini, belki de ender sah.. ( devamı )

Sıcak Bir Gün

Tue, 25 Aug 2009 21:38:00 +0300


Bu gün,
aslına bir köy öğretmeninin,
memleketin gözden ırak ve yoksul bir köşesinde,
daracık dünyalarının mahzunluna sığınmış, basit bir mutluluk tarifinin çerçevesinde,

Bir Hüzün Hikayesi..

Sat, 15 Aug 2009 20:22:00 +0300

     Geçenlerde blogla ilgili bir yazı okudum gazetenin birinde. Oldukça uzun ve ilginç bir çalışmaydı ve gerçekten çokça faydası olacağını düşünüyorum ‘’Uzakdost’’ sayfasını düzenlememe.
     Çokça konulara değinmişti yazarı ama, düşüncelerimde en çok yer edeni, blog yazılarının kısa tutulması gerektiğini, mümkünse 250 kelimeyi geçmemesini anlatan cümlelerdi.
     Bazı insanlar vardır, anlatmak istediklerini bir cümle ile okuyucusuna verebilirler. Karikatüristler, tek bir kare çizimle, bizlerin sayfalar dolusu yazı ile ancak anlatmayı başarabildiğimiz bir konuyu anlatmayı başarabiliyorlar. Çok zor ve beceri gerektiren bir meslek.

Zorkun'da Bir Sevimli Yüz...

Sat, 08 Aug 2009 17:47:00 +0300

     Ona, Gavur Dağlarının doruklarında, yaz mevsiminde, nüfus oldukça kalabalıklaşan küçük sahil kasabalarını andıran, dar ve biçimsiz sokaklarla ve inanılmaz insan manzaraları ile oldukça ilgimi çeken bir yayla kentte rastladım.
     Ağustos ayının ilk haftası ve oldukça sıcak bir Pazar gününün öğle saatleri idi. Akdeniz sahillerini kaplayan sıcak hava, rutubet ile birleştiğinde, gerçekten tahammül edilmesi zor bir atmosfer oluşuyor, değil rahat olmak, soluk almakta bile zorluk çekiyor insan, oturduğunuz yerde buram buram terliyor, ister istemez kış mevsiminin serin günlerini hayal eder,özler oluyorsunuz.
     Eşim ve çocuklarım, birkaç gün sonra, her yaz yaptıkları gibi memlekete, yaz tatiline gidecek olmanın sevinç ve heyecanı ile çok aldırmıyorlar bu duruma, daha doğrusu aldırmıyor gibi gözüküyorlar ama, yılın en sıcak zamanlarını yaşadığımız bu günlerin, onları da oldukça bunalttığı açıkça belli oluyor.
     Kızlarım, her zaman olduğu gibi yine tembellik yapıyorlar ve klimalı odalarına kapanıy.. ( devamı )

Komşumuz Kırlangıç

Wed, 15 Jul 2009 22:39:00 +0300


     Uzun zamandır yazmak istediğim bir konu vardı ama, yoğun çalışma temposu, yorgunluk, zamanın kısıtlı olması gibi birçok bahanenin ardına gizlenerek, çok arzulamama rağmen, bir türlü cümlelere hayat veremedim, bir türlü bu hazin hikayeyi kaleme alamadım.
     Bu gün, bu sıcak Temmuz öğlesinde, sıkıcı yemek kuyruğunda terlemek, ardından da tıka basa yağlı ve acılı yemekleri mideye indirmek gelmedi içimden, oturdum bilgisayarımın başına, eskilerden aşına olduğum hoş bir melodi eşliğinde, klavyemin tıkırtılarının mest eden ritmine bıraktım ruhumu, içimden geleni öylesine, saflığına ve gerçekliğine dokunmadan yazmaya başladım.
      Yılın en çok sevdiğim ayı Mayıs’tır. Elimden geldiğince, içime sindire sindire yaşarım o güzel zaman dilimini her yıl ama, bu kez hiç de beklediğim gibi gerçekleşmedi bu arzum, işlerden başımı kaldıramadım, bu gün- yarın derken bir bakmışım Haziran sıcakları çöreklenmiş yorgun yaşantımızın üzerine. Sözün kısası, ilk kez mayısı boşu boşuna geçirdik bu sene, yazık oldu, tadamadık güzelliklerini o güzel ayın.

Sun, 21 Jun 2009 16:21:00 +0300

    Sıcak bir Haziran günü güneyde. Zaman ikindilere doğru koşar adım ilerlemekte. Güneş, yılın en uzun gününü yorgun argın tamamlayabilme telaşında, yeşil ve sarının koyun koyuna sunduğu renk cümbüşü ile güzelliklerin en anlamlısını sergileyen Çukurova düzlüklerinin uzak eteklerindeki alçak tepelere doğru , sakin bir esinti eşliğinde süzülüşe geçmiş çoktan.
     Ayaklarımda ağrılar gezinmekte belli belirsiz, gömleğim, kurumaya yüz tutmuş terin serinliğini sıvıyor vücuduma, kuruyan dudaklarım soğuk bir bardak suyun sevdası arkasına takılmış seğirtmekte, aklım şaşkınlıklara yoldaş öylece oturmaktayım ofisimde.
     İşçilerim çoktan alıp başlarını girmişler evlerine, beklide şu sıralar , yavrularının yanaklarına konduracakları bir sıcacık buse ile babalar gününün sevincini tatmak üzereler.

Merhaba!...

Sat, 13 Jun 2009 18:01:00 +0300

Epeyce uzun bir süre oldu blog sayfamızı yenilemeyeli.
İnsan ne kadar yoğun olursa olsun, ne kadar yazı yazmak arzusundan uzaklaşırsa uzaklaşsın, ne kadar gönül dostlarından uzak düşse de yolu,
asla onlardan kopamıyor, asla onların gönül aynaları olan kelimelerden, cümlelerden uzak kılamıyor kendini.
Aklımızda, gönlümüzde çokça şeyler olmasına rağmen yazacak,
bir türlü fırsat bulup düşüremedik yazılarımızı bu parlak cama, taze bir selam gönderemedik kelime dostlarımıza.